چشمان را باز می کنم

پس از قرن ها تاریکی امروز و این فصل می خواهم زندگی کنم

                                پشت پنجره می روم

                                        اری زمین هم با من نو شده

                   چقدر دلم برای طراوت گل ها و زیبایی بهاران تنگ شده بود

          اما حالا دیگر وقت ان است که شادی مرا بهانه بگیرد

                                         می خواهم به مهمانی لبخند بروم

                           می خواهم مانند نامم همیشه شاد باشم

                                                            اری من سزاورلبخند خورشیدم

                                                                  من نیازمند نگاه اینه ام

                         من دوست دارم همنوا با تیک و تاک ساعت بچگی کنم

می خواهم همنوای باران بر زمین بشینم

می خواهم عطر عاشقی را بر کوچه های بیقراری جریان دهم

                                           حالا دیگر وقت شادیست

                                                           وقت با تو بودن است

                                   با تویی که حالا به جای ساعت بر دیوار اتاقم نشسته ای

                             تا لحظه لحظه بودنت برایم عمر شود

تویی که شادمانیم را مدیون تو ام

                                     تو ایکه سزاوار دوست داشتنی

                                                         و منی که بی تو می میرم

اری می خواهم همه چیز را نو کنم

                                                   غم دیگر جایی برای ماندن در نگاهم ندارد

                                     اشک می ریزم اما از سر شوق

             شوق اینکه خدا مانند قبل دستانم را گرفته  و به من راه رفتن را می اموزد

                       شوق اینکه نور امید بودن دوباره در دریچه ی قلبم نفوذ کرده

اه خدای من برای تمام اشتباهات از تو عذر می خواهم

                                    می خواهم اینبار با تو باشم برای همیشه

                                        تو هم به چشمان قول بده مرا رها نمی کنی

                                      فقط همین

پی نوشت:                     دیگرهمه تلخی ها پایان یافته

                                                      من اینجایم با کولبار شادی

                                 با سبدی از مهر

                                            در دشتی از گل های عاشقی

    دل نوشت برای انکه در دل نشست:

نگاهت کافیست تا دوباره در هوای امدنت بمیرم

                          تو همیشه دعوتی راس ساعت دلتنگی     

                                                   *******